Ragıp Zarakolu is in 1948 Büyükada vlakbij Istanbul geboren. Zijn vader, Remzi Zarakolu, was destijd gouverneur van dit eiland. Ragıp Zarakolu groeide op tussen Griekse en Armeense minderheden. In 1968 publiceerde hij zijn eerste artikelen in de tijdschriften Ant en Yeni Ufuklar. Na de staatsgreep in 1971 werd Zarakolu vervolgd op beschuldiging van banden met Amnesty International. Toen hij vijf maanden in de gevangenis zat, werd de aanklacht geseponeerd. Eén jaar later werd Zarakolu veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf vanwege een artikel dat hij publiceerde over de oorlog in Vietnam. Als gevolg van een algemene amnestie kwam hij in 1974 vrij. Zarakolu bleef strijden voor de vrijheid van meningsuiting en een klimaat waarin sprake is van ‘respect voor verschillende meningen en culturen'.

Yilmaz Güney staat bekend als één van de meest invloedrijke regisseurs in Turkije, Güney werd in 1937 geboren in een dorpje vlakbij Adana in Zuid-Turkije. Hoewel de loopbaan van Güney werd onderbroken door verschillende arrestaties vanwege zijn politieke activiteiten, vestigde hij in de jaren zestig zijn naam als schrijver van scenario’s en acteur met een grote aanhang onder de bevolking.

‘Belediging van de regering’. Dat was de aanklacht die in 1995 tegen tekenaar Ertan Aydin werd ingediend naar aanleiding van een cartoon die hij had gemaakt. De tekenaar moest een gevangenisstraf van vier maanden uitzitten. Een cartoon die in 1994 in het pro-Kurdische dagblad Özgür Gundem (Vrije Agenda) verscheen, was aanleiding tot een veroordeling tot tien maanden gevangenisstaf. Aydin werd - op basis van het toenmalige artikel 159 van het Turkse Wetboek van Strafrecht - beschuldigd van ‘belediging van de Staat’.

De schrijver Aziz Nesin stond bekend als één van de meest populaire eigentijdse schrijvers van Turkije. Bovendien was hij satiricus, toneelschrijver en auteur van 66 boeken die meerdere drukken beleefden. Zijn boeken werden zowel in Turkije als daarbuiten uitgegeven. Aziz Nesin studeerde in 1935 als ingenieur af aan de militaire academie. Hij bleef in het leger tot 1944. Nesin begon zijn literaire loopbaan gedurende zijn jaren als militair, toen hij schreef onder het pseudoniem Vedia Nesin, een vrouwennaam. Later publiceerde hij onder de naam Aziz Nesin, wat in het Engels What art thou? (Wat bent u?) betekent. Hij deed afstand van zijn werkelijke naam Mehmet Nusret.

De tekenaar Ali Ulvi werd in 1924 in Üsküdar in Istanbul geboren. Nadat hij een lerarenopleiding had afgerond in Balikesir brak hij een studie af aan het Gazi Onderwijsinstituut in Ankara waar hij een opleiding tekenen volgde. Zijn eerste karikatuur werd in 1940 gepubliceerd in het tijdschrift Çocuk Sesi (Kinderstem). In hetzelfde jaar verscheen een tekening van Ulvi in het blad Afacan. Deze cartoon werd met een prijs bekroond.

Ahmet Altan is in 1950 geboren. Hij volgde een studie Economie en schreef op 22-jarige leeftijd zijn eerste vertaling op zijn naam. Twee jaar later begon zijn journalistieke loopbaan. Zo maakte hij reportages in Afrika en de Verenigde Staten. Vanaf 1987 legt de schrijver-journalist zich toe op het schrijven van columns voor verschillende dagbladen. Ook was hij betrokken bij de voorbereiding van politieke discussieprogramma’s voor verschillende televisiekanalen.

Fotograaf en journalist Metin Göktepe deed op 8 januari 1996 voor het later verboden dagblad Evrensel (Universeel) verslag van de begrafenis van twee politieke gevangenen. Deze waren enkele weken eerder tijdens een gewelddadig treffen in de gevangenis om het leven gekomen. Politiefunctionarissen hielden Göktepe tegen het middaguur aan in het district Alibeyköy in Istanbul. Enkele journalisten waren getuige van zijn arrestatie.

Fırat Hrant Dink was een Armeens  journalist, die in Turkije woonde en werkte. Hij studeerde zoölogie aan de universiteit van Istanbul en enige tijd filosofie. Sinds 1996 was hij verbonden aan de Armeens-Turkse krant Agos waarvan hij hoofdredacteur en columnist was. Dink bracht in Turkije nadrukkelijk de Armeense genocide uit 1915 onder de publieke aandacht. Verder kwam hij op voor de belangen van de Armeniërs in Turkije en trachtte hij de democratie te bevorderen.

De vooraanstaande schrijver en onderzoeksjournalist Uğur Mumcu kwam op 24 januari 1993 om het leven toen in Ankara een bom onder zijn auto explodeerde. De dood van Mumcu, werkzaam voor het dagblad Cumhuriyet (Republiek), maakte een golf van protesten los in binnen- en buitenland. Tienduizenden mensen, onder wie veel bekende schrijvers, journalisten en politici, waren aanwezig bij zijn begrafenis in Istanbul.